Munajat

Ogenschijnlijk alledaagse objecten

Wat als een object ons zou kunnen vragen om aandacht te schenken? Munājāt begint met vertrouwde handelingen: een kaars aansteken, een muziekdoosje opwinden of voor een plant zorgen. Elke handeling wordt een klein ritueel waardoor tijd niet alleen wordt gemeten, maar ook kan worden gevoeld. De objecten nodigen uit tot herhaalde ontmoetingen, waarbij betekenis geleidelijk ontstaat door gebruik.

Levende Materialen

Was smelt, geluid verdwijnt, planten groeien en oppervlakken veranderen. De materialen in Munājāt zijn gekozen vanwege hun vermogen om sporen van tijd, aanraking en transformatie te dragen. In plaats van onveranderd te blijven, zijn de objecten ontworpen om samen met hun gebruikers te verouderen, waardoor tijd een fysieke aanwezigheid krijgt.

Stille Dialoog

Het project ontleent zijn naam aan het Arabische woord munājāt: een intiem gesprek of gebed met het Goddelijke. Geworteld in het islamitische denken beschouwt het ontwerp niet alleen als een manier om functionele objecten te maken, maar ook als een manier om ruimte voor reflectie te creëren. De objecten schrijven geen spirituele ervaring voor. In plaats daarvan creëren ze momenten van verstilling in het dagelijks leven, waarin aandacht, herinnering en contemplatie kunnen ontstaan.