I Do It Because I Love It

Moeiteloze Arbeid

I Do It Because I Love It ontleent zijn titel aan de zin die onbetaalde, gefeminiseerde arbeid rechtvaardigt onder het mom van passie: het onderschrift van de influencer, het schouderophalen van de stagiair, het excuus van de kunstenaar om door te werken tot diep in de nacht. Liefde en arbeid worden ononderscheidbaar, en het huishoudelijke object wordt de plek waar die verwarring wordt opgevoerd. Een tweede ironie loopt door de materiële benadering: elk beeld wordt geprint op het oppervlak waarmee het is gemaakt: een gespiegeld portret op een levensgrote spiegel, een geliked Instagram-verhaal van een Schots landschap op een glazen tafelblad, een bankselfie in ondergoed bedrukt met een oog op een deken over een sofa. De arbeid van framen, bewerken, spiegelen vouwt terug in het object tot het lijkt alsof het er altijd al was, "moeiteloos", alsof er nooit een beeld was gemaakt. Elk object verrichtte al stil, onbetaald werk: reflecteren, tonen, vasthouden, voordat het beeld arriveerde om die arbeid zichtbaar te maken, en weer te doen verdwijnen. De installatie ensceneert een huiselijk tafereel waarin zorg, zelfblootstelling en contentproductie samensmelten tot één naadloos gebaar.