![]({
"default": "https://ddw.ams3.cdn.digitaloceanspaces.com/thumbs/ddw-cover-photo-export_1790603054_1800x1010.png",
"tablet-wide": "https://ddw.ams3.cdn.digitaloceanspaces.com/thumbs/ddw-cover-photo-export_1790603054_1280x720.png",
"tablet-small": "https://ddw.ams3.cdn.digitaloceanspaces.com/thumbs/ddw-cover-photo-export_1790603054_968x544.png",
"phone-wide": "https://ddw.ams3.cdn.digitaloceanspaces.com/thumbs/ddw-cover-photo-export_1790603054_680x.png"
})
"Het wordt alleen maar gekker, en gekker, en gekker, tot eindelijk, het zo gek zal zijn, dat mensen moeten gaan praten over hoe gek het is"
- Terence McKenna, 1998 (vertaald uit het Engels)
HYPERNORMALITEIT
Nou, McKenna... we zijn zo ver. Onze wereld is geƫvolueerd tot een staat van totale absurditeit. Innovaties die voortdurend zowel utopische als dystopische extremen doordringen, verdwijnen steeds meer onder de sluier van onze normaliteit. We leven in een tijdperk dat "hyper" als "normaal" verkoopt.
Elke audio-sculptuur is het metaforische artefact van een eigen betrokken onderwerp, zich voordoende als āproductā uit onze tijd. Door onze bizarre, moderne gewoontes ter discussie te stellen, scheppen we de kans om een gaatje te prikken in hun excentrische, synthetische camouflage.
