I am [not] a Robot

Menselijk of kunstmatig

De AI-trend is in volle gang. De vooruitgang gaat zo snel dat het moeilijk is om bij te blijven. De grens tussen mens en machine vervaagt online steeds meer. Online verificatietests zijn slechts korte tijd effectief, en met de gestaag toenemende vooruitgang op het gebied van machine learning en kunstmatige intelligentie worden tests om je menselijkheid te bewijzen steeds complexer. De mogelijkheden van bots evolueren voortdurend en ze worden steeds beter in het oplossen van problemen. In dit nieuw ingeluide AI-tijdperk rijst de vraag: hoe moet je je eigen menselijke identiteit in de digitale ruimte bewijzen?

De Test

In de installatie wordt de vertrouwde online surfervaring naar de fysieke wereld overgebracht. Net zoals wanneer je een willekeurige website bezoekt en plotseling moet bewijzen dat je geen robot bent, worden deelnemers geconfronteerd met een vervelende test — alleen is de uitdaging deze keer de fysieke interface en bestaat de opdracht erin om via een gesprek je eigen bestaan te bewijzen. Wat op het eerste gezicht een storing lijkt, is juist de ervaring waarmee de gebruikers het bewijs leveren dat ze inderdaad een mens zijn.

Corruptie

CAPTCHA’s werden geïntroduceerd om mensen en bots van elkaar te onderscheiden, maar hun rol is geleidelijk aan complexer geworden. Wat eruitziet als een eenvoudige veiligheidscontrole, kan de aandacht, tijd en het gedrag van mensen ook omzetten in een bron van gegevens. In eerdere versies moesten mensen vervormde tekst ontcijferen of voorwerpen in afbeeldingen herkennen — taken die tegelijkertijd konden worden gebruikt om boeken te digitaliseren, beeldherkenningssystemen te verbeteren en algoritmen voor machine learning te trainen.

Tegenwoordig kan verificatie bijna onzichtbaar plaatsvinden. En hoewel die tests maar weinig effectief blijken te zijn, worden ze nog steeds op veel websites gebruikt. Dit roept een ongemakkelijke vraag op: wat wordt er precies geverifieerd – en wie profiteert er van de test?